‘Het mooiste beroep van de wereld’

Kraamverzorgende aan het woord

Patricia, moeder van twee zoontjes, is al bijna zeventien jaar kraamverzorgende bij Kraamzorg Zuid-Gelderland. Ze geniet met volle teugen van haar werk. “Je ontwikkelt zelf ook een band met zo’n kindje.

“De bevalling vind ik het mooist. Daar begint het allemaal mee. Het is zo bijzonder om midden in de nacht gebeld te worden, de auto in te stappen en weg te rijden. Iedereen slaapt, de zon komt op, en ik ben onderweg om zo‟n klein moppie te gaan verwelkomen. Het moment van de geboorte is prachtig. Ouders reageren heel verschillend. De een huilt, de ander gilt, de derde zegt helemaal niets.”

Aangenaam: de kraamverzorgende

“Ik ben er voor zowel de kraamvrouw als voor de baby. „Moeder-kindzorg‟ noemen we dat. De eerste acht dagen na de bevalling kom ik aan huis. Ik leer de moeder en haar partner hoe je een baby aanlegt, hoe warm het badje moet zijn, hoe je een fles klaarmaakt. De kersverse ouders moeten leren voor zowel zichzelf als hun kindje te zorgen in de nieuwe situatie. Alle vragen die ze hebben, kunnen ze aan mij stellen. Daarnaast begeleid ik mensen psychisch. Moeders hebben net een bevalling achter de rug en die is soms heftig geweest.”

Dagelijks werk

“Twee keer per dag voer ik routineonderzoeken uit bij de kraamvrouw, maar ook bij de baby. Is de temperatuur goed, hoe is de huidskleur van het kindje? En wat zit er in de luiers? Ik hou rapportages bij van alle bezoeken en overleggen met huisarts, verloskundige en andere instanties. Licht huishoudelijk werk hoort ook bij mijn takenpakket. En als er oudere kinderen zijn in het gezin, zorg ik daar ook voor. Tot slot geef ik veel advies. Als een vrouw een eerste kindje heeft gekregen, is dat advies natuurlijk belangrijker dan bij een derde kind.”

Trots

“Het gebeurt ook dat kindjes niet gezond zijn. Gelukkig komt dat niet zo vaak voor, want het heeft een flinke impact. Ook in die gevallen kan ik veel betekenen. Ik luister, zoek samen met de ouders informatie op, bedenk oplossingen voor praktische problemen. Heftig, maar ook heel waardevol. Ik denk dat dit wel het mooiste beroep van de wereld is. De eerste paar dagen zitten de ouders vaak met hun handen in het haar. Als ik na acht dagen wegga, hebben ze de boel vaak helemaal op de rit. Dan ben ik wel een beetje trots op ze. Daar doe ik het voor.”

Eigen ervaring

Toen ik beviel van mijn eerste zoon, was dat eventjes gek. Toen was ik ineens zelf moeder en stond er een collega voor de deur. Dat vond ik overigens erg prettig. Zij kon me helpen en me geruststellen: dat kwaaltje gaat over, het komt allemaal goed. Ik wéét het natuurlijk allemaal wel, als kraamverzorgende, maar ik wil het op zo‟n moment toch graag horen.”

Bijzondere momenten

“Je bent er op een heel spannend moment in iemands leven. Het moment dat ik weer opstap, is altijd emotioneel. Sommige mensen barsten in tranen uit. Dan zeggen ze dat het zo gaaf was, en hoe jammer het is dat ik weer wegga. Zo‟n moment is een beetje verdrietig, maar ook mooi. Ik heb een band opgebouwd met de ouders. Dat is ook niet gek: acht dagen lang ben ik aanwezig in hun huis, krijg ik een inkijkje in hun leven. Heel intens.